We współczesnym świecie prawda została utożsamiona z opinią i często właśnie w taki sposób jest traktowana. Kwintesencją tego myślenia jest popularne stwierdzenie pojawiające się w dyskusjach: „Każdy ma swoją prawdę”.

Czasami sytuacja wygląda jeszcze gorzej. Wiele osób zgadza się z twierdzeniem, że prawdy — a zwłaszcza prawdy obiektywnej — w ogóle nie ma. Źle świadczy to o każdym, kto wypowiada takie zdanie z przekonaniem, a nie w formie żartu. Gdyby wykonał choć niewielki wysiłek intelektualny, musiałby zauważyć, że przynajmniej jego własne twierdzenie o nieistnieniu prawdy musi być prawdziwe.

Jak się jednak przekonamy, prawda nie jest opinią. Jest rzeczywistością, która dotyka nas — czasami boleśnie. Co więcej, prawda jest sprawą poważną, niekiedy śmiertelnie poważną, i właśnie dlatego tylko ona jest naprawdę ciekawa.

W wykładzie pod pojęciem ewolucji rozumiane są mechanizmy postulowane przez współczesną teorię ewolucji, które mają wyjaśniać zmienność organizmów, ich różnicowanie oraz powstawanie nowych form życia bez udziału świadomego projektanta. Sama zmienność organizmów żywych nie budzi wątpliwości. Pytanie dotyczy jednak tego, czy mechanizmy te są wystarczające do wyjaśnienia powstawania nowych, funkcjonalnych i coraz bardziej złożonych informacji biologicznych.

Z perspektywy inżynierskiej szczególnie interesujący jest fakt, że złożone systemy techniczne zawierają informację odpowiadającą za ich konstrukcję, funkcjonowanie i wzajemne współdziałanie elementów. Informacja ta nie jest przypadkowym zbiorem zmian, lecz wskazuje na celowość jej utworzenia. Ma ona określoną strukturę i zawiera w sobie określone funkcje. Czy podobne spojrzenie może zostać zastosowane do wszystkich systemów biologicznych?

Wykład przedstawia koncepcję inteligentnego projektu (Intelligent Design, ID) jako sposób interpretacji obserwowanych w przyrodzie złożoności, funkcjonalności i informacji. Punktem wyjścia jest pytanie, czy niektóre cechy organizmów wskazują na działanie przyczyn inteligentnych, czyli celowych — podobnie jak w przypadku systemów zaprojektowanych przez człowieka rozpoznajemy ich konstrukcję na podstawie określonych cech.

Czy tak jest w rzeczywistości?

Pierwsze teorie dotyczące powstania Wszechświata, uznawane za współczesne, rodziły się prawie 250 lat temu. Sto lat później pogląd o baśniowym charakterze Biblii zaczął zyskiwać społeczną akceptację. Mało kto zdaje sobie sprawę z tego, że ten obecny od półtora wieku pogląd powstał w warunkach szczątkowej — z dzisiejszego punktu widzenia niemal zerowej — ilości informacji o Wszechświecie.

Nie dziwi więc, że myśl ateistyczna uformowała się w tamtych warunkach właśnie w taki światopogląd. Nie mogła ukształtować się inaczej. Dziwi natomiast, że pogląd ten nadal jest tak powszechnie utrzymywany pomimo odkryć astronomicznych dokonanych między innymi dzięki teleskopom wynoszonym daleko poza orbitę Ziemi, a przede wszystkim dzięki informacjom, które za ich pośrednictwem otrzymujemy.

Proces rozpoczyna się od ruchu fal dźwiękowych w powietrzu. Następnie drgania są przenoszone na trzy maleńkie kosteczki słuchowe ucha środkowego, później wprawiają w ruch płyn znajdujący się w uchu wewnętrznym, czyli ślimaku. Kolejny etap obejmuje ruch wyspecjalizowanej błony, która rozkłada dźwięk na jego składowe częstotliwościowe, oraz mikroskopijnych komórek rzęsatych. Ostatecznie, poprzez procesy elektrochemiczne, powstają sygnały elektryczne przesyłane do mózgu.

To fenomenalny ciąg zdarzeń, świadczący o zdumiewającym kunszcie inżynieryjnym. Jego precyzja sprawiła, że nawet Richard Dawkins napisał o trzech kosteczkach słuchowych:

„Tworzą one niezwykle delikatny most przenoszący dźwięk z błony bębenkowej do ucha wewnętrznego”.

Richard Dawkins, „The Greatest Show on Earth: The Evidence for Evolution”, Black Swan, 2009, s. 293

Zamiast jednak oddawać chwałę Bogu, który wyraźnie stwierdził w Księdze Przysłów 20,12: „Ucho, które słyszy, i oko, które widzi — oba stworzył Pan”, ewolucjoniści utrzymują, że te trzy maleńkie kosteczki stopniowo zmieniały swoje położenie, przemieszczając się z obszaru kości szczękowej gadów. Logika takiego rozumowania jest zdumiewająca, gdy weźmie się pod uwagę niemal doskonałe przenoszenie dźwięku zachodzące w tym układzie.

Profesor McIntosh, wykorzystując swoją wiedzę z zakresu inżynierii akustycznej, pokaże, że analizator częstotliwości, który wszyscy posiadamy w uszach, jest nie tylko przykładem genialnego projektu inżynieryjnego, lecz także świadectwem piękna mechanizmów słuchowych stworzonych przez Pana oraz naszej zdolności do odbierania mowy i muzyki.

Prezentacja stanowi istotny, oparty na Biblii kontrargument wobec ewolucjonizmu teistycznego. Porusza również kwestię dni stworzenia i wskazuje, że biblijną relację należy rozumieć dosłownie.

Stawką są tutaj nieomylność Pisma, chronologia oraz rzeczywisty przebieg historii. Właściwe zrozumienie Ewangelii wymaga bowiem przyjęcia, że świat i wszechświat zostały stworzone jako doskonałe, a przed Upadkiem nie istniała śmierć. Przyjęcie filozofii ewolucyjnej podważa nowotestamentowe nauczanie o odkupieniu, ponieważ biblijna teologia Krzyża jest spójna z założeniem, że grzech i śmierć pojawiły się dopiero po Upadku.

W świetle ożywionej debaty toczącej się w krajach zachodnich na temat prawdziwej tożsamości szczególnego znaczenia nabiera trzeci z wymienionych punktów — stworzenie Adama z prochu ziemi oraz Ewy z boku Adama. Z biblijnego punktu widzenia nasza tożsamość jest nierozerwalnie związana z faktem urodzenia się jako mężczyzna, z chromosomami XY, lub jako kobieta, z chromosomami XX.